Autyzm mrągowo

Warianty autyzmu

Dla wielu rodziców diagnoza lekarza brzmi jak wyrok dla ich malucha: autyzm jest bowiem nieuleczalną chorobą neurorozwojową, a jej przejawy w mniejszym lub większym stopniu akompaniują osobie nią dotkniętej do końca życia. To zakłócenie rozwojowe polega na nieprawidłowym funkcjonowaniu mózgu. Człowiek autystyczny odcina się od świata zewnętrznego, co owocuje znacznym okrojeniem wymiany informacji ze środowiskiem a także poczuciem odizolowania. Badania prowadzone na całym świecie udowadniają, że autyzm może przybierać różnorakie formy: od wewnętrznej pustki po niewiarygodne wprost bogactwo przeżyć wewnętrznych. Autyzm jest przekonaniem zbiorczym oraz niezmiernie ogólnym, bowiem w rzeczywistości obejmuje nieco szerokie spektrum autystyczne. Wyznaczamy między innymi autyzm wczesnodziecięcy, który cechuje się brakiem zachowań antycypacyjnych i brakiem chęci do prowadzenia dialogu tonicznego. Pociechy dotknęire tym schorzeniem nie lubią się przytulać oraz notorycznie unikają kontaktu wzrokowego. Na ogół diagnozowany jest między czwartym a szóstym rokiem życia, gdy pociecha trafia do przedszkola. Tak naprawdę pierwsze symptomy widoczne są już około trzydziestego miesiąca życia, ale rodzice często nie są w stanie zidentyfikować zaburzeń rozwojowych u szkrabów. Wczesne zdiagnozowanie autyzmu wczesnodziecięcego pozwala na wdrożenie terapii, która może w dużej mierze usprawnić stan malucha. Innym gatunkiem autyzmu jest autyzm atypowy; wielokrotnie towarzyszy on innym zakłóceniom występującym u malucha – na przykład upośledzenie umysłowe bądź psychoza dziecięca. Jego objawy ujawniają się na ogół około trzeciego roku życia. W odróżnieniu do autyzmu dziecięcego autyzm atypowy zawiera tylko niektóre sfery życia, na przykład dziecko nim dotknięte może demonstrować problemy z kontaktami z rówieśnikami oraz nie lubić się przytulać, ale mimo wszystko nie izolować się od społeczeństwa i potrzebować towarzystwa ludzi, żeby naturalnie funkcjonować. Jeszcze inną formą autyzmu jest zespół Aspergera, inaczej zaburzenie rozwojowe prowadzące do do wycofywania się ze społeczeństwa z równoległą tęsknotą za zawieraniem przyjaźni. W przeciwieństwie od innych wariantów autyzmu osoby dotknięte zespołem Aspergera nie objawiają typowych objawów takich jak zaburzenia mowy oraz trudności w nawiązywaniu logicznego kontaktu z otoczeniem. Przyjmuje się, że za rozwój autyzmu odpowiedzialne są czynniki genetyczne i nieprawidłowości o podłożu neurologicznym, ale jak do tej pory nie udało się znaleźć jego faktycznej powodu. Chorobę tę częściej diagnozuje się u chłopców aniżeli u dziewczynek, lecz nie jest jednoznacznie wyjaśnione, dlaczego tak się dzieje.


Możliwość komentowania jest wyłączona.